Dag 136: the Duke of Edinburgh

Woensdag 18 juli: Gewekt worden door het kraaien van de haan, zalig. Bram is de enige die niet echt goed geslapen heeft omdat de bult op zijn matje nog wat dikker is geworden.

De route was weer erg zwaar. Meer hoogtemeters dan gisteren. Vandaag helaas ook een heel aantal ‘zotte’ chauffeurs tegengekomen die ons de weg afsneden of ons in bochten voorbij staken… Gelukkig ook een chauffeur die voor ons achteruit de berg terug opreed om ons door te laten. En dan bij het passeren zijn raampje naar beneden doet om ons wat aan te moedigen.

We fietsten ook meer langs grotere banen (meestal met fietspad).

Het was lang geleden maar vandaag hadden we nog eens een platte band. Ook de ketting van Bram kwam vast te zitten tussen twee tandwielen… Nog even volhouden lieve fietsen!!

De camping is weer heel mooi gelegen en waarschijnlijk normaal ook heel rustig. Vandaag echter het toneel van de Duke of Edinburgh’s Award. Jongeren die met de rugzak rondtrekken en opdrachten doen. Het gevolg is wel dat er nu 70 pubers op de camping slapen 😆 stil zal het niet zijn, maar het concept van die award, daar staan we achter!

Geplaatst in 2018 Het grote avontuur en getagd met .

2 reacties

  1. met ,spijt moet ik zeggen dat chris een van de agressieve drivers is je hebt het zelf meegemaakt hoe hij op de smalle wegen vliegt Wees voorzichtig op de smalle country wegen

  2. Heerlijk om jullie fantastische avonturen te lezen…jullie blijven maar doorgaan…veel respect!!! Geniet er nog van nu België meer en meer in zicht komt 😘

Reacties zijn gesloten.